“Ondernemers zouden eens moeten gaan kijken waar hun hart en dus hun toegevoegde waarde ligt”
Het komt zo op papier waarschijnlijk een beetje flauw over, maar u zou het voor de lol toch eens moeten proberen. Zet al uw medewerkers bij elkaar en vraag ze hun ogen te sluiten. Vraag ze vervolgens (zonder hun ogen te openen) naar het noorden te wijzen. Vraag ze vervolgens allemaal tegelijk de ogen weer te openen. U zult met verbazing constateren hoeveel ‘noordens’ er blijken te zijn.
Dat was het lollige deel.
Nu het minder leuke.
Vraag diezelfde medewerkers welke kant het met uw bedrijf opgaat en u constateert waarschijnlijk dezelfde verwarring en richtingloosheid.
Het is niet eerlijk om ze allemaal over één kam te scheren, maar een wetenschappelijke studie lijkt hier op z’n plaats. Waarom leiden alle succesvolle businesstrainers, -coaches en goeroes aan een uitvergrote vorm van manische ADHD? Remco Claassen is geen uitzondering op die regel. De trainer, DGA, inspirator, ondernemer, boekverkoper, energiebron, bühnebeest en auteur van het boek “Ik” doet ontzettend zijn best om tijdens het interview stil te zitten. Het is bijna aandoenlijk. En op de vraag waarom hij wél graag op de bühne staat, maar niet één-op-één coacht, komt een alles verklarend antwoord: “Daarvoor moet je kunnen luisteren”. Zelfkennis is één van de pilaren onder zijn bestaan.
Remco Claassen is inmiddels geen onbekende meer. Op internet wordt hij bijna zonder uitzondering aangekondigd en gerecenseerd als de meest gevraagde, best gewaardeerde en best betaalde leiderschapstrainer van Nederland. En dat is een behoorlijke prestatie voor iemand die nooit een leidinggevende positie bekleedde.
Claassen’s carrière begon op de TU in Eindhoven. “Ik stak er nogal af”, vertelt hij. “Terwijl mijn medestudenten hun eigen computers in elkaar soldeerden, zat ik in het animatieteam van Center Parcs. Ik durfde mensen een hand te geven en ze dan óók nog aan te kijken”. Kortom, Claassen was het buitenbeentje onder de ‘nerds. Een beta met sociale vaardigheden. En dus was de conclusie al snel getrokken: Claassen moest de ‘sales’ in. En dat deed Claassen dan ook maar. Hij schopte het zelfs tot salesmanager.
Opgelucht
“Maar voordat ik salesmanager werd, was ik al bezig met zaken als persoonlijke ontwikkeling en alles wat daarbij komt kijken. We hadden een nogal ruim opleidingsbudget en dat heb ik vakkundig opgemaakt. Ik heb zo’n beetje alle grote goeroes ter wereld ‘gedaan’: Anthony Robbins en Stephan Covey maar ook Deepak Chopra en Wayne Dyer”. Dáár lag mijn hart. Niet in sales. Alleen wist ik dat toen nog niet”.
De ommekeer komt als Claassen onderweg naar een klant te horen krijgt dat de afspraak door de klant is afgezegd. Claassen: “Ik merkte tot mijn schrik dat ik opgelucht was dat ik niet hoefde. Dat ik dus kortom iets aan het doen was, wat ik helemaal niet wilde.”
Vanaf dat moment gaat het hard. De workshops die Claassen eerst als soort van hobby gaf aan collega’s worden professioneler opgezet en aan de man gebracht. In 2005 volgde “Ik – Gezond Egocentrisme, meer effectiviteit”. Het boek is inmiddels toe aan zijn zevende druk en Claassen’s workshops en seminars zijn maanden van tevoren volgeboekt.
Energie
Het is niet eerlijk de ‘leer van Claassen’ in een paar zinnen samen te vatten, maar we zullen wel moeten. Waar het op neer komt, is dat Claassen er van overtuigd is dat de meeste mensen hun leven vergooien omdat ze niet doen (lees: niet durven doen) waar ze goed in zijn en energie uit halen. Dat is op zich misschien geen nieuws (al blijft het schokkend) maar de manier waarop Claassen zijn publiek daarmee confronteert en het tegengif dat hij aanreikt is dat wel.
De vraag is wat u daar als ondernemer aan heeft…
Het antwoord op die vraag moet u deels zelf vinden. Het is een vraag op het persoonlijke vlak: háált u energie uit wat u doet of kost het energie? Maar misschien belangrijker nog (en passend in dit nummer over ‘Groei’) is de vraag of uw mensen de energie en de passie hebben om uw bedrijf te laten groeien en floreren. Claassen is er vrij stellig in: “Dat valt nog maar te bezien”.
Zweverig?
“De meeste mensen ‘klunen’ door het leven. Ze doen verdoofd, soms bijna comateus wat de omgeving van hen verwacht. Ik durf te beweren dat er in de meeste mensen meer ‘toegevoegde waarde’ zit dan er nu uitkomt. En dat werken we zelf in de hand. We beoordelen mensen op wat ze kunnen en vergeten te kijken naar wat en wie ze zijn. Dat klinkt zweverig? Laat ik het dan wat concreter maken. Bereken als ondernemer eens wat het je oplevert als je mensen twee keer zoveel output hebben, je klanttevredenheid omhoog schiet en je langdurig ziekteverzuim met de helft keldert.”
Die directheid is Remco Claassen ten voeten uit. Op de bühne valt nogal eens een woord dat in de ‘bible belt’ wordt vervloekt en man en paard worden met naam en toenaam genoemd. Vooral personeelsmanagers krijgen hun trekken thuis. Een assesment? Volgens Claassen de meest effectieve manier van ‘geld cremeren’ die er bestaat. Hij noemt het ‘door een ander laten kijken naar opgewekt gedrag’. “Wat denk je dat daar uitkomt? En dan als klap op de vuurpijl volgt er een POP (Persoonlijk Ontwikkelingsplan – red.) of iets wat daar op lijkt. Het is kolen op het vuur onder de smeulende burnout”.
Stomdronken
“Een burnout”, klinkt het enthousiast, “is trouwens voor veel mensen een zégen! Het is de laatste waarschuwing die je lijf je geeft: als je zo doorgaat ruk ik een scheur van zes centimeter in je aorta, dus zeg het maar. Voor de meeste mensen een signaaltje om gas terug te nemen. En dan volgt er bijna standaard een periode waarin de zin van het leven ineens om de hoek komt kijken. Goh, dat was lang geleden! En het inzicht dat je die mensen zo snel mogelijk weer terug in het arbeidsproces moet zien te krijgen, daar word ik pas echt pissig van. Alsof je iemand die stomdronken is nog een paar glazen extra laat drinken. Gun die man of vrouw de tijd om eerst eens goed nuchter te kunnen nadenken”.
De workshops en presentaties van Claassen zijn direct en confronterend. “Er gebeuren soms rare dingen,” vertelt de trainer. “Ik wrijf het er goed in. Zet mensen aan het denken en breng ze aan het twijfelen. Ik heb directeuren horen vertellen dat ze me niet durven inhuren, omdat ze bang zijn dat hun mensen weglopen. Over onzekerheid gesproken. Als je me inhuurt kunnen er grofweg twee dingen gebeuren. Je mensen leren te herkennen en aan te geven waar hun echte waarde zit en worden zodoende waardevoller voor je organisatie of ze vertrekken voordat ze een probleem worden en op je lijstje langdurig zieken belanden”.
Leiderschap
Claassen speelt veelal voor ‘volle zalen’ met medewerkers en managers van wat we gemakshalve maar even ‘de grotere bedrijven’ noemen. Daarnaast traint hij de bovenste laag van die bedrijven als het gaat om leiderschap. “En dat is”, klinkt het er stellig achteraan, “iets anders dan management. Leiderschap is bepalen wát het bedrijf gaat doen, management is uitdokteren hoe dat moet en zorgen dat het voor elkaar komt. Een leider weet en geeft aan waar het ‘noorden’ is, de manager zorgt dat het bedrijf daadwerkelijk die kant opgaat. Een ondernemer zou bij voorbaat een leider moeten zijn. Een ondernemer in het MKB is vaak leider en manager in één. Er zijn maar weinig mensen die dat kunnen. Er zijn trouwens überhaupt maar weinig mensen die geboren leiders zijn. Een leider heeft ballen en richtingsgevoel. Hij (of zij) weet welke kant het met het bedrijf op moet en heeft de moed daar naar te handelen. Dat kan alleen als de leider in zijn kracht staat. Als hij of zij van zichzelf weet waar zijn kracht ligt en hoe hij die moet omzetten in passie. En daar zie je het vaak mis gaan”.
“Ondernemers, échte ondernemers, brengen nét dat beetje meer. In energie, in charisma en in drive. Ze verschuilen zich nooit, geven nooit een ander de schuld. Dat is leiderschap. Het resultaat is dat de tent groeit. Het resultaat daarvan is dan weer dat de ondernemer zijn mensen naar cursussen en trainingen schopt om de vaart bij te kunnen houden. Maar wie traint de ondernemer? Hoeveel tijd steekt de gemiddelde ondernemer in zelfontwikkeling? Hoeveel ondernemers evalueren zichzelf? Hoeveel ondernemers durven toe te geven dat ze op een goed moment zelf de remmende factor worden als het gaat om de groei van hun bedrijf?”
Instorting
“Uit recent Amerikaans onderzoek is gebleken dat ‘job dissatisfaction’ doodsoorzaak nummer 1 is. Niet kanker, niet overgewicht, maar pure ontevredenheid met de invulling van het werk. Maar ik heb gelukkig een vrolijke kijk op de oplossing. Ik doe mijn best mijn publiek te frustreren. Als ik maar 15 of 20% zodanig bij de ballen pak dat ze er wat aan gaan doen, dan ben ik geslaagd. Het is een beetje evangeliseren: vanuit de pijn de wederopstanding. Want laten we wel zijn: het doet de meeste mensen pijn om na zoveel jaar werken te moeten vaststellen dat je al die jaren iets deed wat je eigenlijk niet wilde doen”.
Eén op één coaching doet Claassen niet, maar hij laat die 15 á 20% die hij ‘bij de ballen’ heeft, ook niet dobberen. Het boek “Ik” geeft ze een praktisch werkplan met voldoende handvatten om de boel direct na instorting weer op de rails te krijgen. Als het goed is met vernieuwde energie en met meer toegevoegde waarde dan ooit.
Komen we weer terug op de vraag die we net ook al stelden: wat heeft u als ondernemer daar aan? Claassen: “Ondernemers zouden ook weer eens moeten gaan kijken waar hun hart en dus hun toegevoegde waarde ligt. Zeker als het bedrijf de laatste jaren is gegroeid. En van daaruit het leiderschap ontwikkelen dat hen in staat stelt het bedrijf en de mensen die er werken te laten groeien. En niet vanuit spreadsheets en assesments”.
“Bereken als ondernemer eens wat het je oplevert als je mensen twee keer zoveel output hebben, je klanttevredenheid omhoog schiet en je langdurig ziekteverzuim met de helft keldert”
“Een leider heeft ballen en richtingsgevoel”
