Top
Anita Sanders (44) is eigenaresse van MissPennyWise, een bedrijf dat - zoals ze zelf zegt - 'het secretariaat van een onderneming in betere banen leidt.' MissPennyWise is in feite een teamcoach voor secretariaten.

Over de testrijdster:

Anita Sanders (44) is eigenaresse van MissPennyWise, een bedrijf dat - zoals ze zelf zegt - 'het secretariaat van een onderneming in betere banen leidt.' MissPennyWise is in feite een teamcoach voor secretariaten. Volgens Anita Sanders is het secretariaat nog steeds een ondergeschoven kindje in een organisatie en dient het meer betrokken te worden in ieder bedrijf. De afdeling is immers onmisbaar en het visitekaartje van een bedrijf. Anita rijdt ongeveer 25.000 kilometer per jaar in haar Ford Fusion.

 

Vrouw aan het stuur

 

De in 2006 geïntroduceerde Volkswagen Eos werd door de autopers gekscherend ‘de kleine Audi’ genoemd. Een compliment voor het merk met de vier ringen, maar zeker ook een flinke pluim voor Volkswagen. De Eos is namelijk een beauty die veel hoofden doet draaien en garant staat voor talloze opgestoken duimen. Dankzij het stalen vouwdak is de Eos zowel een volwaardige coupé als een heuse cabriolet. Was een diesel in een cabrio nog ondenkbaar, vandaag de dag is het meer dan ‘done’. De testauto van onze pilote is voorzien van een 2.0 TDI met 140 pk, bij uitstek geschikt dus voor de zakelijke kilometervreter. De Eos is er al vanaf zo’n € 33.000,-. Deze rijk aangeklede versie verwisselt voor bijna
€ 48.900,- van eigenaar.

Dag 1

Breed grijnzend komt onze nieuwbakken testpilote aangereden in haar classy Volkswagen Eos. “Moet je dat dak zien,” kirt Anita Sanders terwijl ze stante pede een demonstratie geeft van het hypermoderne stalen vouwdak, dat binnen enkele seconden geruisloos onder het gladde plaatwerk van de Volkswagen verdwijnt. “Geweldig toch? Echt, ik rijd er nog geen halve dag mee, maar ik ben nu al helemaal verslingerd aan deze kar. Hij past ook goed bij me, niet?” En toegegeven, de auto sluit naadloos aan bij het gesoigneerde voorkomen van de Haarlemse zakenvrouw. “Dit dak is het éinde. Kijk, ook van binnen is ‘ie prachtig afgewerkt. En moet je dat glasoppervlak eens zien.” Superlatieven schieten tekort als Anita vol lof om de Eos heenloopt en haar commentaar geeft. “Ik vind het ook zo gaaf dat er een diesel onder de kap zit. Had ik niet gehoord hoor, dat begreep ik pas toen de importeur die me de auto overhandigde, zei dat het een diesel is. Muisstil is ‘ie, ook bij hogere snelheden. Alleen die kleur hè? Wat denk jij daar nu van? Nee toch, echt? Vind je ‘m mooi? Nou, smaken verschillen, dat blijkt wel weer. Als ik het geld zou hebben, dan bestelde ik ‘m in het ijsblauw. Hmmmm, wat een schoonheid. Gelukkig heb ik ‘m nog twee dagen. Nu maar hopen dat het mooi weer blijft...”

 

Dag 2

“Of ik gisteravond nog geflaneerd heb? Ben bang van niet. Ook vandaag liet het weer het helaas niet toe. Jammer hè. Tja, dan moet ik ‘m nog maar met een weekje verlengen,” plaagt onze testpilote. “Ik wil trouwens even ergens op terugkomen. Op de kleur. Tja, het went hoor. Sterker nog, ik ben ‘m in deze kleur zelfs erg mooi gaan vinden. Maar ijsblauw blijft mijn lievelingskleur.” Op de vraag of ze het een echte kilometervreter voor zakelijk gebruikt vindt, antwoordt Anita: “Die diesel maakt ‘m tot een heerlijke reisauto, het geeft me een heel trots gevoel als ik met deze Eos op de weg zit. Vermogen heeft ‘ie genoeg, zelfs in de zesde versnelling. Gadgets zijn ook ruimschoots aanwezig. Er is zelfs zoveel aan de auto te ontdekken, dat ik het navigatiesysteem nog niet eens getest hebt. Kun je nagaan. Vandaag ben ik naar het Brabantse Nieuwerdijk gereden en ik kwam in de file terecht. Wat ik goed merkte is dat ik wel mooi bij de ‘grote jongens’ hoorde. Veel begerige blikken ook om me heen. Dat is in mijn Fordje wel anders! Wat me tevens opviel is dat de ontwerpers er heel goed in geslaagd zijn om de Eos zo goed als ‘dodehoekvrij’ te maken. Heus, je kunt de auto in de spiegels heel goed in de gaten houden. Zo heb ik dat nog niet eerder meegemaakt.”

Dag 3

“Snik, het was alweer mijn laatste dag als testpilote. Zojuist heb ik de Volkswagen Eos teruggebracht naar de importeur in Leusden. Tranen met tuiten. Maar goed, dat wist ik van tevoren. Had ik je al verteld dat kinderen ‘m ook helemaal het einde vinden? Vooral als je dat dak open en dicht laat gaan, dat vinden ze te gek. Als ware het een levensgrote robot die je een handje helpt. Aan de andere kant, qua ruimte is ‘ie echt voor de yuppen bedoeld. Met het vouwdak naar beneden is er niet echt veel ruimte meer achterin de bak. Wel achter de voorstoelen, als je wilt kun je er met vier volwassenen zitten. Maar dan op vakantie gaan, dát kun je vergeten. Wat me onderweg wéér opviel, is dat mensen voor je aan de kant gaan als je ze nadert. Blijkbaar maakt die chromen neus veel indruk op de medeweggebruikers, haha. Fijn hoor, ik heb de hele weg op de linkerbaan kunnen rijden. Andere pluspunten vind ik z’n power, hij is hartstikke pittig en het is een heerlijk gevoel onder je kont als je het gas flink intrapt. Ook de wegligging is super. Wat kan ik zeggen, eigenlijk ben ik vol lof. Wat saai hè? Maar ja, dit is gewoon een hele goede auto. Ja, ook voor de zakelijke rijder. Hier val je tenminste lekker in op, je maakt er een statement mee. Maar dat mag ook wel voor dat geld. Schrijf maar op dat ik verliefd ben geworden op deze auto. Dus...als ik de loterij ooit nog eens win, dan weet je waar je me kunt vinden. Precies, bij de Volkswagen-dealer om Eos te bestellen. In welke kleur? IJsblauw natuurlijk!”

 

Bottom